e-Learning
E-learning jest formą nauczania, w której stosuje się różnorodne techniki elektronicznego przekazywania informacji. Szczególną rolę odgrywają tu techniki komputerowe, w tym technologie webowe.
Elearning wywodzi się z dwu podstawowych trybów przekazywania wiedzy: nauczania tradycyjnego i nauczania zdalnego, czasem nazywanego nauczaniem na odległość. Nauczanie tradycyjne odbywa się w klasach, w określonych godzinach, pod kierunkiem obecnego w klasie nauczyciela. Bezsporną zaletą nauczania tradycyjnego jest bezpośredni kontakt uczniów z nauczycielem i, co jest równie ważne, uczniów między sobą.
Nauczyciel w klasie może zwrócić uwagę na osoby, które mają trudności, zanim zostanie o nich poinformowany. W trakcie lekcji uczniowie mogą zadawać pytania nauczycielowi i wymieniać spostrzeżenia między sobą. Do wad nauczania tradycyjnego zalicza się zmuszanie uczniów do przebywania w klasach w określonych godzinach, nawet wtedy, gdy są zmęczeni i mają trudności z przyswajaniem wiedzy. Tempo przekazywania wiedzy jest arbitralnie narzucane przez nauczyciela. Uczniowie, zadając pytania nauczycielowi i kontaktując się ze sobą, powodują spowalnianie procesu nauczania.
W porównaniu z nauczaniem tradycyjnym nauczanie zdalne ma wiele zalet: nie zamyka się w ściśle określonych godzinach lekcyjnych, a uczeń ma czas na przemyślenie problemów przed zadaniem pytania, może zadać je "prywatnie", bez przeszkadzania lub spowalniania procesu nauczania, jak to się dzieje w modelu tradycyjnym. Osoby uczące się mają kontrolę nad czasem i tempem nauki i ustalają najbardziej im odpowiadającą metodę przyswajania wiedzy, z uwzględnieniem własnych zdolności do koncentracji nad treścią kursu.
Wady są równie bezsporne. Uczniowie są często zmuszani do trudniejszej i dłuższej pracy online niż w klasie. Nie mają w zasięgu ręki materiałów pomocniczych. Muszą podjąć wysiłek, aby je otrzymać, co oznacza konieczność aktywnego poszukiwania informacji i wyboru materiałów zamiast biernego otrzymywania ich. Pracujący poza klasą muszą poinformować nauczyciela, że mają problem, ponieważ on o tym nie wie do momentu nawiązania kontaktu z uczniem. Nauczyciel w klasie może zwrócić uwagę na osoby, które mają trudności, zanim zostanie o nich poinformowany - nie jest to możliwe podczas kształcenia na odległość. Kształcący się zaocznie muszą zadawać pytania i samodzielnie szukać pomocy, a nie czekać na nią.
W nauczaniu zdalnym podstawową rolę odgrywają zaangażowane w proces nauczania środki wymiany informacji. W początkach nauczania zdalnego do przekazywania materiałów szkoleniowych wykorzystywano pocztę, a póśniej telefon. Wraz z rozwojem technik przekazywania informacji drogą elektroniczną w nauczaniu zdalnym zaczęto wykorzystywać telewizję, wideo, płyty CD, wideokonferencje i różnorodne techniki komputerowe.
Elearning jest oparty na doświadczeniach uzyskanych z nauczania zdalnego. Można powiedzieć, że jest wynikiem ewolucji tego trybu nauczania. Różni go od nauczania zdalnego przejęcie współczesnych środków wymiany informacji, jakimi dysponują Internet, intranet i ekstranet. Przejęcie technik webowych pozwoliło elearningowi skorzystać z zalety nauczania tradycyjnego, jaką jest kontakt bezpośredni z nauczycielem. Ma to miejsce w tzw. nauczaniu mieszanym (blended learning), którego przykładem jest wirtualna klasa, w której nauczyciel kontroluje przebieg nauczania i może przepytywać uczniów. Wzajemną komunikację wspomagają audio i wideokonferencje, telefony i dwukierunkowe transmisje rozgłoszeniowe.
źródło: www.itpedia.pl
